رفتن به بالا


استرس حالتی است که یک موجود زنده در هنگام مواجهه با خطر در خود احساس می کند که در مورد کرونا این خطر، ابتلا به بیماری و مواجهه با مشکلات ناشی از آن است. استرس از چهار جنبه قابل بررسی است که عبارتند از :

۱. اثرات فیزیولوژیک ناشی از استرس.

همچون تپش قلب، افزایش فشار خون، افرایش میزان تنفس و خشکی دهان.

۲. اثرات روانی از جمله اضطراب، بی قراری و پرخاشگری.

۳. اثرات شناختی مانند اختلال در توجه ، حافظه و یادگیری و عملکردهایی همچون تصمیم گیری و حل مسئله

۴. اثرات رفتاری همچون مصرف دخانیات، الکل و مواد و انجام رفتارهای نامناسب.

مهمترین علائم جسمی استرس عبارتند از تعریق، تپش قلب، افزایش فشار خون، افزایش میزان تنفس، برافروختگی و قرمزی چشم و مهمترین علائم روانی آن بی قراری، آشفتگی، دلشوره و گوش به زنگ بودن بیش از حد است.

همانطور که نداشتن استرس زیان بار بوده و ما را از خود مراقبتی به دور می سازد، استرس بیش از حد نیز مخرب است. استرس بالا از یک سو کارکردهای طبیعی ذهنی و فیزیکی فرد را تحت تاثیر قرار داده و از سوی دیگر سطح ایمنی او را پایین می آورد و اگر اقدام مناسبی برای مقابله با آن انجام نگیرد، مخصوصا وقتی پای یک بیماری ویروسی با ویژگی های خاص کرونا مطرح است، می تواند انسان را درمانده و ناتوان کرده و مشکلاتی به مراتب فراتر از خود بیماری و ابتلای به آن را ایجاد نماید. ترس و اضطراب از هیجانات



منفی ناشی از استرس زیاد است. لذا جهت جلوگیری از این عوارض ناخوشایند چاره ای جز مدیریت استرس نبوده و آموزش مدیریت استرس در سطح عام از موارد کاملا ضروری در مبارزه و مواجهه با بیماری کرونا است.

مدیریت استرس عبارتست از توانایی افراد در کاهش استرس و سازگاری مناسب در هنگام روبه رو شدن با موقعیت های استرس زا. این روش در رابطه با استرس ناشی از کرونا شامل مواردی است همچون افزایش آگاهی نسبت به بیماری کرونا و راه های انتقال آن، افزایش اگاهی نسبت به بیماری کرونا و راه های انتقال آن، افزایش آگاهی نسبت به استرس و ماهیت آن، آموزش تکنیک های تن آرامی، شناسایی افکار ناکارآمد در رابطه با این بیماری و آمار ابتلا و مرگ و میر ناشی از آن، آموزش تکنیک های بازسازی شناختی، آموزش مهارت حل مسئله و مهارت های ابراز وجود، مدیریت خشم و مدیریت زمان.[1]

[1] مقاله سایک نیوز